Kliny sprężające składają się zazwyczaj z czterech części: pierścienia kotwiącego, zacisku, podkładki i śruby. Nadają się do śrub kotwiących stosowanych w betonie sprężonym w budownictwie inżynieryjnym. Są one zazwyczaj stosowane w budownictwie mostowym, wstępnie montowane i ustawiane, a następnie zalewane betonem. Są one zakopywane w betonie na obu końcach, czyli na końcach rury karbowanej, a ich powierzchnie czołowe są ustawiane tak, aby zachowały stabilność podczas napinania siłownika.
Prefabrykowany system kotwienia naprężeniowego zakotwiczenia naprężeniowego stanowi zaawansowaną technologię procesów napinania i kotwienia w konstrukcjach betonowych. System ten eliminuje ograniczenia nadmiernej koncentracji naprężeń wstępnych i dużych wymiarów dwukierunkowych w tradycyjnych grupach kotew, co skutkuje bardziej racjonalnym rozkładem naprężeń wstępnych i cieńszą główką kotwy. System kotwienia za pomocą naciągu wykazuje znaczące korzyści dla środowiska poprzez dobór materiałów, proces budowy i długotrwałe użytkowanie, zmniejszając w ten sposób zużycie zasobów naturalnych i minimalizując niekorzystny wpływ na środowisko. System ten jest szeroko stosowany w sprężonych elementach budynków, mostów i innych konstrukcji betonowych w celu zwiększenia wytrzymałości i stabilności konstrukcji.
Sprężone kliny kotwiące są kluczowymi elementami systemów kotwienia sprężonego, zaprojektowanymi do mocowania sprężonych prętów lub splotów stalowych. Zazwyczaj składają się z zewnętrznego stalowego bębna i wewnętrznych zespołów klinów, które mogą być dwu- lub trzyczęściowe. Te zespoły klinów zapewniają bezpieczne dopasowanie do zakotwionego pręta lub splotu stalowego poprzez tarcie. Kliny składają się z części w kształcie klina, które kotwią stal poprzez tarcie między strukturą klina a otaczającym medium, takim jak beton lub skała.